• strict warning: Non-static method view::load() should not be called statically in /home/rady6186/public_html/sites/all/modules/views-6.x-2.12/views/views.module on line 879.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::options_validate() should be compatible with views_handler::options_validate($form, &$form_state) in /home/rady6186/public_html/sites/all/modules/views-6.x-2.12/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 589.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::options_submit() should be compatible with views_handler::options_submit($form, &$form_state) in /home/rady6186/public_html/sites/all/modules/views-6.x-2.12/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 589.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_style_default::options() should be compatible with views_object::options() in /home/rady6186/public_html/sites/all/modules/views-6.x-2.12/views/plugins/views_plugin_style_default.inc on line 25.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_row::options_validate() should be compatible with views_plugin::options_validate(&$form, &$form_state) in /home/rady6186/public_html/sites/all/modules/views-6.x-2.12/views/plugins/views_plugin_row.inc on line 135.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_row::options_submit() should be compatible with views_plugin::options_submit(&$form, &$form_state) in /home/rady6186/public_html/sites/all/modules/views-6.x-2.12/views/plugins/views_plugin_row.inc on line 135.
  • strict warning: Non-static method view::load() should not be called statically in /home/rady6186/public_html/sites/all/modules/views-6.x-2.12/views/views.module on line 879.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in /home/rady6186/public_html/sites/all/modules/views-6.x-2.12/views/modules/node/views_handler_filter_node_status.inc on line 14.
  • strict warning: Non-static method view::load() should not be called statically in /home/rady6186/public_html/sites/all/modules/views-6.x-2.12/views/views.module on line 879.

choroba zespół ASPERGERA objawy

aspergera choroba syndrom zespółZespół Aspergera, czy też syndrom Aspergera, nazywany także autyzmem inteligentnym jest zaburzeniem rozwoju, bardzo bliskim chorobie

autystycznej. Zaburzenia jakie pojawiają się w odniesieniu do tej choroby dotyczą upośledzenia w kontekście życia społecznego. Osoba chora nie akceptuje zachodzących zmian, zaburzone jest ponadto jej sprawne myślenie. Innym z objawów są szczególne zainteresowania takiej osoby, które pochłaniają ją bez reszty. Zainteresowania te stają się wręcz obsesją dla osoby chorej. Rozwój aparatu mowy oraz poznawania świata przebiega tutaj znacznie bardziej właściwy sposób niż w przypadku autyzmu. Jest to zresztą najważniejsza cecha, która odróżnia zespół Aspergera od choroby autystycznej.
Osoby z zespołem Aspergera wyróżniają się nietypowymi zainteresowaniami, co nierzadko nie jest brane pod uwagę jako choroba (przez otoczenie). Zaburzenia, które pojawiają się w tej chorobie, mają zdecydowanie mniejsze nasilenie niż w przypadku chorych z autyzmem. Syndrom Aspergera ma swoje podłoże w rozwoju neurologicznym. Znacznie częściej występuje u mężczyzn, niż u kobiet. Choroba ta nie jest łatwa do rozpoznania. Najczęściej pierwsze objawy ujawniają się dopiero w wieku szkolnym, kiedy u dziecka pojawiają się pierwsze trudności z nawiązywaniem kontaktów z otoczeniem. W dalszym wieku wszystkie objawy mogą się pogłębiać, albo też zanikać, aby po pewnym czasie znów się pojawić. Dlatego też postawienie odpowiedniej diagnozy jest sprawą niezwykle trudną i wymagającą obserwacji pacjenta. Zaniepokoić powinien fakt, że dziecko ma problemy z nawiązywaniem kontaktu, nie potrafi wyrazić chęci komunikacji. Upośledzone zostają bowiem funkcje emocjonalne, ale i te społeczne. Dziecko może sprawiać wrażenie, jak gdyby było upośledzone, albo wręcz mniej inteligentne niż rówieśnicy. Natomiast jeśli chodzi o zainteresowania, to osoby z zespołem Aspergera lepiej radzą sobie na przykład z obsługą komputera.
W dalszym rozwoju choroby może pojawić się psychoza, czy schizofrenia. Wśród objawów typowych dla choroby wymienia się przede wszystkim sześć, które stanowią jej najważniejszy trzon. A więc jeśli pojawią się zaburzenia w życiu społecznym (nieumiejętność porozumiewania się), zainteresowania, które przeradzają się wręcz w obsesję, zaburzenia związane z mową (co wskazuje na opóźnienie w rozwoju, brak umiejętności rozumienia znaczeń mniej jawnych), kłopoty z komunikacją pozawerbalną (brak gestów, ograniczony kontakt wzrokowy), zachowania, które nie zmieniają się, są cały czas powtarzane oraz brak koordynacji ruchowej (niezdarność) to można podejrzewać, że jest to syndrom Aspergera.
Choroba ta powstaje na skutek zaburzeń o charakterze neurologicznym. Przyczynami, które wskazuje się najczęściej są przyczyny genetyczne (związane z chromosomem 7). Kolejną ważną kwestią jest wiek mężczyzny, który ma zostać ojcem. Jeśli jest to 40 lat i więcej może to również przyczyniać się do rozwoju choroby. Wymienia się ponadto wrodzoną toksoplazmozę, infekcje, porażenie mózgowe dziecięce oraz uszkodzenie układu nerwowego, czy okołoporodowe urazy. Aby postawić odpowiednią diagnozę dziecko w wieku szkolnym, u którego zauważone zostaną niepokojące objawy powinno zostać poddane szeregowi badań, w których będą uczestniczyli lekarze z różnych dziedzin specjalizacyjnych. Chodzi tutaj o logopedę, psychologa oraz psychiatrę. Ważne jest aby przeprowadzić szereg badań, które pozwolą na postawienie właściwej diagnozy. Okazuje się bowiem, że choroba wcale nie jest tak łatwa do zdiagnozowania i dostarcza lekarzom dużo trudności. Pojawiają się także błędy w diagnozach, albo też nieumiejętność wykrycia Aspergera. Dlatego ważne, postawienie diagnozy opierało się na współpracy lekarzy specjalistów. Ponieważ objawy choroby pojawiają się już w okresie dzieciństwa zaleca się rozpoczęcie już wtedy właściwego leczenia. W wieku najmłodszym lekarze unikają podawania dzieciom leków antydepresyjnych. Zaleca się jednak stosowanie odpowiedniej diety, która nie zawiera glutenu i kazeiny. W późniejszym czasie stosuje się leczenie farmakologiczne i stosowane są tutaj leki antydepresyjne i neuroleptyki. Takie leczenie zazwyczaj trwa przez dłuższy czas, a nawet przez całe dorosłe życie. Zdarza się tak, że osoba chora nie wymaga takiego leczenia i nie s ą jej podawane żadne lekarstwa przeciw depresji. Specjaliści podkreślają, że bardzo ważna jest pomoc rodziny i wspieranie chorego. Zdarza się bowiem, że objawy są bardzo nasilone, a niekiedy jest tak, że objawów praktycznie nie widać i nie ujawniają się one w aż tak gwałtowny sposób. Jak wspomniano wyżej w wieku dorosłym objawy zespołu Aspergera mogą nasilać się jeszcze bardziej i prowadzić do poważnych zaburzeń psychicznych, schizofrenii. Wtedy niezbędna jest stała pomoc i opieka na bliższych osób.
Depresja osób chorych wynika z niemożności porozumienia się z otoczeniem, nawiązaniem jakiegokolwiek kontaktu. Zdarza się także, że depresja taka prowadzi do wyzwolenia zachowań agresywnych. Największe sukcesy przynosi leczenie, które zostanie podjęte w okresie, kiedy osoba chora jest jeszcze dzieckiem. Ważne jest, aby cała rodzina uczyła się jak najwięcej o tej chorobie. W ten sposób rodzice wiedzą, jak postępować ze swoim chorym dzieckiem i są w stanie zrozumieć jego przypadłość. Jeśli rodzice, czy nauczyciele zaobserwują, że ich dziecko wykazuje ogromne trudności w kontaktach z otoczeniem, nie potrafi odczytać gestów werbalnych i niewerbalnych oraz nie utrzymuje kontaktu wzrokowego z rozmówcą i sprawia wrażenie, że nie rozumie co się do niego mówi może to być jeden z pierwszych objawów sygnalizujących zespół Aspergera. Poza tym dziecko nie będzie potrafiło nawiązać przyjaźni, nie wykazuje żadnych emocji oraz zachowań ekspresywnych i najchętniej komunikowałoby się za pomocą pisania.
Kolejną sprawą są zainteresowania, które objawiają się w bardzo specyficzny sposób. Dziecko może bowiem interesować się daną dziedziną wiedzy w sposób obsesyjny i poszerzać wiedzę z tej dziedziny nieustannie. Pojawia się tutaj także opór prze nieznanym, przed jakąkolwiek improwizacją. Wszystko musi przebiegać według założonego planu, bo inaczej dziecko takie nie chce wykonywać dalej takiej czynności, która nie przebiega po jego myśli, według ustalonego schematu. Dziecko nie jest poza tym nastawione na wykonywanie danej czynności z drugą osobą. Woli to robić same.
Chorzy na zespół Aspergera bardzo często interesują się komputerami, co nie sprzyja ich rozwojowi intelektualnemu i kontaktowi z otoczeniem, ale dla nich jest wystarczające. Kolejną sprawą są zaburzenia mowy i języka, a więc nierozumienie metafor, czy ironii. Dziecko chore wszystko rozumie zbyt dosłownie, a jego wypowiedzi nie zawsze są adekwatne do danej sytuacji. Zdarza się, że mówi ono językiem książkowym i mówi jakby samo do siebie. Najczęstsze zaburzenia w obrębie języka takiego dziecka to mowa pedantyczna, wręcz objęta pewną manierą, używanie tonu wysokiego, albo też całkowita monotonia wypowiedzi, nieumiejętność uchwycenia kontekstu, konkretyzacja wypowiedzi, nierozumienie metafor i przenośni, ukrytych znaczeń. Dziecko takie nie używa raczej mowy potocznej, a mówi językiem wyjętym z książek, bardzo poważnym, nadużywa niektórych słów, mówi szybko, ale też czasami może się jąkać.
U chorych na zespół Aspergera pojawiają się też zaburzenia sensoryczne, które są u takich osób zdecydowanie bardziej wyolbrzymione. Problemem może wiec być nawet zwykłe odkurzanie, czy odgłos wiertarki. Dzieci takie źle znoszą też na przykład borowanie zębów i każdy hałas jest dla nich przeraźliwy. Inne bodźce takie jak światło, dotyk, czy nawet temperatura także mogą być dal osoby chorej dużym obciążeniem i stają się wyolbrzymione, podobnie jak dźwięki, które osoba chora odczuwa znacznie bardziej głośno niż osoba zdrowa. Chory nie potrafi ponadto skupić się na wykonywaniu danej czynności, na przykład odkurzanie, gdyż bardziej jest pochłonięty dźwiękiem jaki wydaje odkurzacz. Innym zaburzeniem, które występuje w tej chorobie są zaburzenia ze strony układu ruchowego. Należy tutaj zwrócić uwagę na ociężałe poruszanie się, brak koordynacji ruchowej, co może przeszkadzać nawet w pisaniu. U dzieci objawia się to niezdarnością w wykonywaniu ćwiczeń, a nawet strachem przed wykonywaniem takich ćwiczeń. Dziecko staje się w takiej chwili kompletnie zdezorientowane. Poza tym nie akceptuje ono żadnych zmian. Najlepiej czuje się bowiem w otoczeniu, które jest uporządkowane w sposób schematyczny. Dziecko takie skupia się na jednej czynności i staje się ona dla niego rzeczą najważniejszą, nie chce podejmować żadnych innych inicjatyw. Wszelkie zmiany mogą powodować wyzwolenie się agresji, a nawet frustrację.
Oprócz wymienionych zaburzeń wskazuje się też na zaburzenia, które towarzyszą tym głównym objawom. Przede wszystkim są to: dysleksja, epilepsja, wystąpienie ADHD, natręctwa, znacznie zaostrzony zmysł słuchu, problemy z wysławianiem się, brak koordynacji ruchowej. Mogą pojawić się też zaburzenia o podłożu lękowym, bezsenność, stany depresyjne, fobie. Aby dziecko mogło normalnie funkcjonować zarówno na płaszczyźnie szkolnej, jak i rodzinnej konieczna jest współpraca rodziców z nauczycielami i wspólne ustalenie strategii pracy z chorym dzieckiem, tak by mogło ono uczestniczyć w zajęciach, które odbywają się w ramach grupy klasowej. Należy starać się używać jasnych określeń, które będą zrozumiałe dla takiego dziecka. Ponadto nie należy wytykać mu jego błędów, czy niepowodzeń. Warto też nauczyć dziecko, jak powinno zachowywać się w miejscach publicznych oraz jasno określić ile czasu może poświęcać na swoje zainteresowania. Należy też unikać gestów, które mogą być dal niego niezrozumiałe. Mówi się, że osoby chorujące na zespół Aspergera są czasami ponadprzeciętnie wybitnymi jednostkami, które mogą osiągać sukcesy na polu informatyki, matematyki, czy innych dziedzin nauk ścisłych. Wynika to z ich skupienia na danym problemie i zagłębianiu wiedzy z jednej dziedziny oraz przyswajaniu tego materiału. Rokowania dla chorych są raczej dobre. Żyją oni tyle samo lat, co osoby zdrowe. Jedyną przeszkodą mogą tu być jedynie zaburzenia ze sfery psychicznej, czyli depresje oraz schizofrenie, czy psychozy, które mogą utrudniać takim osobom ich egzystencję. Jednak prawidłowe leczenie, wsparcie ze strony rodziny i najbliższego otoczenia mogą być gwarancją, że depresja taka nie pojawi się. Jeśli chodzi o edukację dzieci to niektóre z nich uczęszczają do normalnych szkół, gdzie nie wykazują żadnych większych trudności, natomiast dzieci z większym opóźnieniem rozwojowym uczęszczają najczęściej do szkół specjalnych. Ważne, aby szkoła wiedziała o chorobie dziecka, a sytuacją idealną jest taka, kiedy nauczyciel posiada odpowiednie przygotowanie do pracy z takim dzieckiem i ma jakąkolwiek wiedzę na temat syndromu Aspergera. Niezbędna jest więc wspomniana już współpraca rodziców oraz nauczycieli, a także współpraca rodziców i lekarzy, którzy mogą dać rodzicom wskazówki, jak powinni oni postępować ze swoim chorym dzieckiem i w jaki sposób mogą mu pomóc. Niezwykle ważną kwestią jest też podejście otoczenia do chorego, które pomoże mu zaadaptować się i będzie wykazywało zrozumienie dla jego przypadłości. Niestety nie zawsze tak jest. Sama choroba też nie zawsze zostaje od razu rozpoznana, co jest dodatkowym problemem. 

asperger choroba aspergera syndrom zespół dziecko z zespołem aspergera objawy zespołu u dzieci asperger terapia u dorosłych leczenie test Tagi do tej samej strony: 

asperger choroba aspergera syndrom zespół

 

Odpowiedzi

asperger choroba aspergera syndrom zespół

świetny konkretny artykuł, dzięki

choroba aspergera

zespół aspergera jest uznawany jako "choroba hakerów"

Dodaj nową odpowiedź

  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Dozwolone znaczniki HTML: <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <img>
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.

Więcej informacji na temat formatowania